شکر را سر بره دادند رنجور

بره درباخودش بسیار بردند

ز بیمارش بسی تیمار خوردند

چو خوزستان پدیدار آمد از دور

کنیزک ماند با آن بچه خرد

برهنه پای و سر بر دست میبرد

گرسنه بیسر و سامان بمانده