که صد نگشایدت صد منفعت را

دلی در بند تا وقتش درآید

ترازان حلقه درها برگشاید

که حق یک در نبندد مصلحت را

شه آن ناحیت را بود باغی

زحوضش چشمه گردون چراغی

بخوشی باغ در عالم علم بود