چو در پرده بت آفاق بودی

بشیر و شکرش پرورده کردند

چنان پرورده شد در پرده ناز

که بیرون نامدش از پرده آواز

پس او در پرده عشاق بودی

چو شد آن سرو سیمین پنج ساله

بلالایی برویش رفت لاله