دعا چون صبح بروی میدمیدی

دل مه مرد از آن در گرامی

چو دریا موج میزد شادکامی

جهان بی صبح روی او ندیدی

بخوزستان شهی خورشید فر بود

که او را پنج ساله یک پسر بود

بنام آن مهر پرور بود بهرام