نماندی گرچه فرسنگی ببردی

دوبازو همچو دوران هیون کرد

بمردی شیر مردان را زبون کرد

بیکدست آسیا سنگی سپردی

برافگندی بقوت گرز از مشت

قلم کردار بگرفتی بانگشت

اسد چون بر فلک میدید کارش