بیک ساعت همی صد پاره بودی

چنانش نیزه گردان بود در چنگ

کزو آتش شدی سیماب در سنگ

اگر در پیش رمحش خاره بودی

وگر سوی فلک زوبین فگندی

بزخمی خوشه پروین فگندی

چو چوگان گیر و میدان جوی گشتی