شد آن چشم و چراغ روی آفاق

فلک چوگان و ماهش گوی گشتی

چو گوی آن ماه افگندی بره در

مه از کویش ببردی گوی بر سر

بعلم و زور چون ابروی خود طاق

چنان آوازه او معتبر شد

که چرخ ازوی بپا آمد بسر شد