لب لعلش بلای مرد و زن بود

خط سبزش که جان را قوت بودی

زمرد رنگ بر یاقوت بودی

سر زلفش کمند جان و تن بود

بهرجایی که حوری سیمبر بود

ز عشق روی او رویش چو زر بود

بتی کو طوطی خطش بدیدی