کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 104

که هرگز نبینی مهی و بهی

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 101

    نیایش کنم پیش یزدان خویش

    #
  2. 102

    ببینم مگر بی تو ویران خویش

    #
  3. 103

    چرا آمدی در سرای تهی

    #
  4. 104

    که هرگز نبینی مهی و بهی

    انتخاب‌شده
  5. 105

    بگفت این و بگریست چندان به زار

    #
  6. 106

    که بگریخت ز آواز او شهریار

    #
  7. 107

    بخندید زان پیر و آمد به راه

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 104 از «بخش ۱۵ - بخفت آن شب و بامداد پگاه...» است.