دل هرمز ز مهر او تهی بود

چنان مه مرد بر وی مهربان شد

که مهر هرمزش مهر روان شد

وزانجا کاصل فرهنگ شهی بود

بدل میگفت مه مردم پدر نیست

مرا در دل ز مهر او اثر نیست

نماند چهر او با چهره من