چو سالی بگذرد پیش سپاهی

که خواهی یافت دامادی به از من

شکفت از کار گلرخ شاه شاهان

که رست او را نباتی در سپاهان

پس از سالی ببندد عقد ماهی

شه آن اندیشه در دل همچو جان داشت

ولیکن چرخ در پرده نه آن داشت