بتلخی پسته شورش دلازار

دل گل زان رسن رفته فرو چاه

سر آن حلقههای زلف پر چین

شده در گردن گل طوق مشکین

بشیرینی چو شکر تیز بازار

رخش لاف جهان آرای میزد

جهان را حسن او سر پای میزد