کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 120

که مه مغز بادش بتن بر مه پوست

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 117

    مگر گوسفندش بود صدهزار

    #
  2. 118

    همان اسپ و استر بود زین شمار

    #
  3. 119

    زمین پر ز آگنده دینار اوست

    #
  4. 120

    که مه مغز بادش بتن بر مه پوست

    انتخاب‌شده
  5. 121

    شکم گرسنه مانده تن برهنه

    #
  6. 122

    نه فرزند و خویش نه بار و بنه

    #
  7. 123

    اگر کشتمندش فروشد به زر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 120 از «بخش ۱۵ - بخفت آن شب و بامداد پگاه...» است.