میان سایه و خورشید سرمست

خطی چون مشک و رویی همچو ماهی

چو گل در بر فگنده خوابگاهی

شده سرو بلندش بر زمین پست

خط چون طوطیش در سایه بید

دم طاوس نر در عکس خورشید

خرد بر گرد راه او نشسته