دلش صد داستان بر عشق خوانده

چو گلبرگ از صباافتان و خیزان

بمانده در عجب حالی مشوش

ز دست دل دلی در دست آتش

چو شخصی بی خرد در عشق مانده

خرد با عشق بسیاری بکوشید

ولیکن عشق یکباری بجوشید