کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 392

گل سیراب شد از دست رفته

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 389

    بآخر چون فرو شد طاس سیماب

    #
  2. 390

    برآمد شاه هرمز را سر از خواب

    #
  3. 391

    چو شد بیدار ماه مست خفته

    #
  4. 392

    گل سیراب شد از دست رفته

    انتخاب‌شده
  5. 393

    چو زیر بید سر برداشت مویش

    #
  6. 394

    نهانی گل بروزن برد رویش

    #
  7. 395

    ز مستی چشم میمالید هرمز

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 392 از «دیدن گل هرمز را در باغ و عاشق شدن» است.