بیاورد لشکر به کوه و به دشت

که با باد باید که گردی تو جفت

دل افروز بد گیتی افروز شد

چو آمد به درگاه پیروز شد

همی گوسفند از عدد برگذشت

شتر بود بر کوه ده کاروان

به هر کاروان بر یکی ساروان