بصدقه گنج زر را درگشادند

چو گل برخاست دل بنشست آزاد

وزان برخاستن برخاست فریاد

چو آن گنج گهر را باز دادند

دل همچون کباب و موی چون شیر

کباب آورد و شربت دایه پیر

بگل گفت ای سمن عارض چه دیدی