بگرد حوض تخت زر بیارند

شکر بر حوض دیدم عقد بستم

ز حد بگذشت ازین حوضم فسانه

کنون ماومی و این حوضخانه

می و حوران سیمین بر بیارند

که تا ز اواز چنگ و ناله نای

بجای آید دل این رفته از جای