ندیدند از رخ چون شمع او دود

سبب او بود شادی و طرب را

چرا پس برگرفتند آن سبب را

نگین حلقه آن جمع او بود

چرا کردند از آنجا شمع را دور

که بی شمعی نباشد جمع را نور

چو مطرب زیر گل بستر بیفکند