دلم را از مدارا مرهمی ساز

من آن مرغم که از یک دانه تو

بماندم تا ابد دیوانه تو

تلطف کن دمی با همدمی ساز

بگفت این و فرو افتاد بر بام

همه بام از سرشکش گشت گل فام

چگویم همچنین آن عالم افروز