وگر بر بام باید شد ببازی

کجا بیرون شود با من بپل این

اگر بر تخت زرین شب گذاری

ز بس سستی تو گویی جان نداری

شوی تو شوخ دیده جره بازی

چو اسبی تند باشی بر شدن را

خری کاهل فزونی آمدن را