کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 937

همه خلق جهان را خواب برده

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 934

    ببد نامی مگر نامت برفتست

    #
  2. 935

    چه حالست این ترا آخر چه بودست

    #
  3. 936

    پری داری مگر دیوت ربودست

    #
  4. 937

    همه خلق جهان را خواب برده

    انتخاب‌شده
  5. 938

    ترا گویی که برفیست آب برده

    #
  6. 939

    چه میخواهی ز پیر ناتوانی

    #
  7. 940

    که در عالم تویی او را و جانی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 937 از «دیدن گل هرمز را در باغ و عاشق شدن» است.