بزیر سایه او بال بگشای

ز راه پنج حس خاشاک دادی

دمی طوبی لک، از زندان غدار

بسوی شاخ طوبی پربهنجار

گلوخوش کن وزان پس راز بسرای

چنان بسرای کان پاکان حلقه

بیک ره بر تو اندازند خرقه