کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 107

همه شب دایه گل را گوش میداشت

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 104

    گرفت از کارگاه سبز بیرون

    #
  2. 105

    چو گرد نیل شب از راه برخاست

    #
  3. 106

    چو یوسف روی روز از جای برخاست

    #
  4. 107

    همه شب دایه گل را گوش میداشت

    انتخاب‌شده
  5. 108

    در آن بیهوشی او را هوش میداشت

    #
  6. 109

    نمیآورد طاقت دایه پیر

    #
  7. 110

    که گلرخ زار مینالید چون زیر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 107 از «خطاب با حقیقت جان در معنی زاری کردن گلرخ» است.