کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 169

مژه چون دشنه سیراب دارد

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 166

    بناگوشش سپیدی شیر فامست

    #
  2. 167

    چو بگشایند در چین نافه خشک

    #
  3. 168

    سوی زلفش نویسد نامهیی مشک

    #
  4. 169

    مژه چون دشنه سیراب دارد

    انتخاب‌شده
  5. 170

    هزاران تشنه را بی خواب دارد

    #
  6. 171

    چو چشمش دلبری را کار بندد

    #
  7. 172

    بمستی دست صد هشیار بندد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 169 از «گفتار در رخصت دادن دایه گلرخ را در عشق هرمز و حیله ساختن» است.