کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 153

سر زلف جهان آرای برکند

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 150

    فرو بارید از مژگان سرتیز

    #
  2. 151

    بدانسان در دلش افتاد جوشی

    #
  3. 152

    که پیدا شد زهرمویش خروشی

    #
  4. 153

    سر زلف جهان آرای برکند

    انتخاب‌شده
  5. 154

    بدندان پشت دست ازجای برکند

    #
  6. 155

    بغایت غصه میکردش ز هرمز

    #
  7. 156

    که باگل این که داند کرد هرگز

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 153 از «پاسخ دادن هرمز دایه را» است.