کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 156

که باگل این که داند کرد هرگز

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 153

    سر زلف جهان آرای برکند

    #
  2. 154

    بدندان پشت دست ازجای برکند

    #
  3. 155

    بغایت غصه میکردش ز هرمز

    #
  4. 156

    که باگل این که داند کرد هرگز

    انتخاب‌شده
  5. 157

    ز اشک آتشین مژگانش میسوخت

    #
  6. 158

    ز درد ناامیدی جانش میسوخت

    #
  7. 159

    زبان بگشاد و گفت ای دایه زنهار

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 156 از «پاسخ دادن هرمز دایه را» است.