ندارد باتو رونق کار هرمز

چرا از هرمزت پس هیچ بس نیست

در اول دل ربود و برد هوشت

در آخر هم فرو گوید بگوشت

نیاید باصلاح این کار هرگز

چو نیست این کار اسبی تنگ بسته

چه شورآری چو داری تنگ پسته