کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 107

تویی چون باز خوش برتر پریده

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 104

    منم پروانه جان بر کف دست

    #
  2. 105

    تویی خورشید غرق نور مانده

    #
  3. 106

    منم چون ذره از تو دورمانده

    #
  4. 107

    تویی چون باز خوش برتر پریده

    انتخاب‌شده
  5. 108

    منم چون مرغ بسمل سر بریده

    #
  6. 109

    تویی چون روز با نور الهی

    #
  7. 110

    منم چون شب بمانده در سیاهی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 107 از «دگر بار رفتن دایه پیش هرمز» است.