کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 110

منم چون شب بمانده در سیاهی

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 107

    تویی چون باز خوش برتر پریده

    #
  2. 108

    منم چون مرغ بسمل سر بریده

    #
  3. 109

    تویی چون روز با نور الهی

    #
  4. 110

    منم چون شب بمانده در سیاهی

    انتخاب‌شده
  5. 111

    تویی چون کوه سر بر اوج برده

    #
  6. 112

    منم چون کاه زیر گل فسرده

    #
  7. 113

    تویی دریای پر آب ایستاده

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 110 از «دگر بار رفتن دایه پیش هرمز» است.