کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 32

که تا گل خود چرا پر خنده لب داشت

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 29

    چو گل در پوست میگنجید با دوست

    #
  2. 30

    دلش چون گل نمیگنجید در پوست

    #
  3. 31

    چو دایه آن چنان دیدش عجب داشت

    #
  4. 32

    که تا گل خود چرا پر خنده لب داشت

    انتخاب‌شده
  5. 33

    بگل گفتا نمیدانم که از چیست

    #
  6. 34

    که گل خندید یک ساعت نه بگریست

    #
  7. 35

    ندانستم ترا چندین دلیریست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 32 از «آغاز عشقنامه خسرو و گل» است.