گشاد ابروت از جانم گره زود

بدین روزت ندانم این چه شیریست

ز بس گرمی ز تو آتش بیاید

هلاهین بوکت اکنون خوش بیاید

که ابروی تو یکدم بی گره بود

چه خندانی بگو احوالت ای دوست

که گل از خنده بیرون آید از پوست