که ابروی تو یکدم بی گره بود

ز بس گرمی ز تو آتش بیاید

هلاهین بوکت اکنون خوش بیاید

گشاد ابروت از جانم گره زود

چه خندانی بگو احوالت ای دوست

که گل از خنده بیرون آید از پوست

بگو تا از چه لب پرخنده داری