چو اینجا آمدی از جای رفتی

قمر را روی تو تشویر داده

شکر را پسته تو شیر داده

ز بی عقلی ز سر تا پای رفتی

میان باغ آخر خیز ای گل

ز مستی ماندهیی مستیز ای گل

ترا هر جایگه راییست دیگر