که دل پر عشق دارم سینه پر سوز

چو آتش آب در ده کاسهیی زود

که عمر از کیسه مارفت چون دود

پیاپی ده می کهنه بنوروز

بیار آن آب چون آتش زمانی

که نیست از دی و از فردا نشانی

چو ریزان شد شکوفه از درختان