که چشم بد از فر تو دور باد

به گوپال و شمشیر گیریم یاد

بدو گفت موبد که مرد سوار

نبیند چو تو گرد در کارزار

نشست تو در گلشن و سور باد

به پرده سرای آمد از بیشه شاه

ابا موبد و پهلوان سپاه