بگل گفت ای دو یاقوتت شکرریز

کنون بشنو که حال هر دوچونشد

چو طاقت طاق شد هرمز برآشفت

بزیر لب زیک شکر سخن گفت

ز مخموری دو بادامت سحرخیز

قمر همسایه سی کوکب تو

شکر همشیره لعل لب تو