کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 134

ز دادنش گیتی پرآواز گشت

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 131

    همی خواند لشکر برو آفرین

    #
  2. 132

    که بی تو مبادا کلاه و نگین

    #
  3. 133

    به خرگاه شد چون سپه بازگشت

    #
  4. 134

    ز دادنش گیتی پرآواز گشت

    انتخاب‌شده
  5. 135

    یکی دانشی مرزبان پیش کار

    #
  6. 136

    به خرگاه نو بر پراگنده خار

    #
  7. 137

    نهادند کافور و مشک و گلاب

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 134 از «بخش ۱۶ - بفرمود تا تخت شاهنشهی...» است.