کسی را آنچنان گنج نهانی

شوم از شربتی آب تو خاموش

مگس چون نیست شکر هست قوتم

بسوی پرده بر چون عنکبوتم

دهن بندد بآب زندگانی

ز راه کور بر میبایدت خاست

نیاید کارم از آبی تهی راست