چو دل با تو کند در کاسه دستی

ولی عاشق تری بالله ز من تو

ز روباهی بپرسیدند احوال

ز معروفان گواهش بود دنبال

چرا در کاسه گیری دست مستی

دلت از نقش عشقم دور چون شد

که نقش از سنگ نتواند برون شد