چنین گفت کان شهریار اردشیر

بفرمود جامی بزرگ از بلور

که آرد پری چهره میگسار

نهد بر کف دادگر شهریار

که برنا شد از بخت او مرد پیر

سر مایه او بود ما کهتریم

اگر کهتری را خود اندر خوریم