چو سر بر پایت آرم سرفرازم

مشو از خط که سر بر خط نهادم

دل خود دانه دام تو کردم

خرد را خطبه برنام تو کردم

چو جان در پایت افشانم بنازم

درون جانی ای در خون جانم

ندانم جز تو کس بیرون جانم