نه نقلی حاضر ونه شمع بر پای

در صبح از بن دریا برآمد

چو شد روشن درآمد دایه پیر

دو دلبر دید پای هر دو در قیر

نه می مانده، نه مجلسخانه برجای

جهان روشن شده، شمعی نشسته

شرابی ریخته، جامی شکسته