دگر یک بر سر گنجی نشسته

ز تو شاه سپاهان مانده در جنگ

چو شکر هرمزت آورده در تنگ

یکی بهر تو در رنجی نشسته

یکی در عشق رویت میزند تیغ

دگر یک را ز تو کاری بآمیع

کنون باری در شادیت بازست