وزو چون سرو در آزادی آمد

بجز امروز نقد ما حضر نیست

که دی بگذشت و از فردا خبر نیست

ز گفت دایه گل در شادی آمد

چو در روز دوم این طاس زرین

بریخت از طشت زر سیماب پروین

هزیمت شد سپاه زنگ یکسر