درخت قیصری را نوبری بود

سخن بشنو بدان و باش آگاه

که آن وقتی که سوی حرب شد شاه

مرادر پرده از شه گوهری بود

چو آتش کرد خاتون قصد جانش

که برگیرد چو شمعی از میانش

فلان سریت برد او را سحرگاه