پس آن انگشتری کان دلستانش

دل آهن مزاجش گشت چون موم

زبان بگشاد و در پاسخ گهر سفت

ز اول تا بآخر جمله برگفت

بداده بود از بهر نشانش

نوشته نام قیصر بر نگینش

نهاد آنجا بحرمت بر زمینش