چو قیصر دید در پیش آن نشانی

مثل گردد بعالم جاودانه

ولی در پیشش اول کار سختست

مگر این بود و اکنون دور بختست

دلش خوش شد چوآب زندگانی

نه چندان داد سیم و زر بدرویش

که هرگز در حساب آید ازان بیش