مرا چون در رسالت میفرستاد

زبد عهدی خویشم مانده در سوز

شه خوزان که شهرم داد و اقطاع

بسی حق دارد او بر من بانواع

بیامد بر سر راه و باستاد

مرا سوگند داد اول که در روم

مقامی نبودت جز وقت معلوم